FriarsHall Nursing home n the home away from my home

London ഇൽ എത്തി കുറച്ചായി ... കൂടപ്പിറപ്പായ മടി കാരണം എഴുതാൻ പറ്റിയില്ല .... പലപ്പോഴും എഴുതാൻ വേണ്ടി ഇരുന്നിട്ടും ഒന്നും പറ്റിയില്ല .... ഇന്ന് Chrismas ....കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുൽക്കൂടും പള്ളിയിൽ കുർബാന യും ഒക്കെ ..... എവിടെയാണെന്നോ .... Hadleigh ഇൽ .... ഇവിടത്തെ ഒരു nursing home ൻറെ ഹോസ്റ്റലിൽ .... ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ല ... ഇവിടെ ഇനീം ആൾക്കാരുണ്ട് .... ഇന്ന് അപ്പൊ അവരെക്കുറിച്ച് ആയാല്ലോ ....

ഒരു friday വൈകുന്നേരം .... ഓഫീസിൽ ഞാൻ time നോക്കി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ടു കുറച്ചായി ... 5.30 ക്ക് ഇറങ്ങണം ... London Bridge ക്രോസ്സ് ചെയ്തു Monument station ഇൽ എത്തണം .. അവിടുന്ന് Liverpool station ഇൽക്ക് .... അവിടുന്ന് next ട്രെയിൻ Ipswich ഇൽക്കു .... എല്ലാം തലേ ദിവസം  പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു ... ഇത്തിരി ടെൻഷൻ ഉം ഉണ്ടായിരുന്നു ..... പോകണോ വേണ്ടയോന്ന് അപ്പോഴും ആലോചിച്ചു ... പിന്നെ തോന്നി പോയേക്കാം .... അവൻ വിളിച്ചിട്ട് പോകാതെ ഇരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാ (അതേയ് ഈ "അവനെ" കുറിച്ച് ഞാൻ പിന്നെ വിശദായി എഴുതാം ട്ടോ ... )...

അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച പോലെ 6.43 ട്രെയിൻ ... Ipswich ഇൽ 8 മണി ആകുമ്പോ എത്തി .... സ്റ്റേഷനിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ .... പിന്നെ അവന്റെ സ്വന്തം കാറിൽ Hadleigh ഇൽക്ക് ... ആ യാത്ര യും മനോഹരമായിരുന്നു .... ആകാശത്ത് ചന്ദ്രേട്ടൻ ഉണ്ടായിരുന്നു .. ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി ആയിരുന്നു പുള്ളിയെ അന്ന് കാണാൻ .... അവൻറെ കാറിൽ ഇരുന്നു പുള്ളിയെ നോക്കി ഞാൻ പോന്നു .... അവനോടു പറയുകയും ചെയ്തു ... എന്തോ ഒരു പൊട്ടത്തരം കേട്ട പോലെ അവൻ എന്നെ നോക്കി .... എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു .. പിന്നേ ഈ തണുപ്പത്ത് മാനത്തേക്ക് നോക്കാഞ്ഞിട്ടല്ലേ .. ഒന്ന് പോടീ അവിടുന്ന് ന്നു ... ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും അവൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .... ഞാൻ പറഞ്ഞപോലെ ഭംഗി ഉണ്ടോന്നു നോക്കായിരിക്കും ....

അങ്ങനെ ഒരു 30 minutes യാത്രക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ എത്തി ... Frairs hall nursing home ഇൽ .... അവിടെ ഉള്ളവരെക്കുറിച്ചു ഇവൻ ആദ്യമേ ഒരു introduction തന്നിരുന്നു .... വന്ന വഴിക്കേ എന്നെ പിടിച്ചു launge ഇൽ ഇരുത്തി .. ഒരു പുതിയ ജീവിയെ കണ്ട പോലെ എല്ലാവരും ചുറ്റിനും ഇരുന്നു ......

ആദ്യം കണ്ടത് സോഫി ചേച്ചി നെ .... നല്ല ഒന്നാന്തരം അച്ചായത്തി .... ഒരു മിനുട്ടിന്റെ ഉള്ളിൽ 10 തവണ "എന്നാ ഉണ്ട് മോളെ പിന്നെ വിശേഷം " ന്നു ചോദിക്കും ....ഇനി വിശേഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ അത് നമ്മൾ മറന്നു പോകും ആ ചോദ്യം കേട്ടാൽ ... ഒറ്റ വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു അരപ്പിരി ലൂസ് ആണ് .... വേറെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ല .... പക്ഷെ ഇവിടെ എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടം ചേച്ചിയെ ആണ് ... എപ്പോഴും energetic ആയി .... കുറേ സംസാരിക്കുന്ന ... ഉള്ളിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ "പിന്നെ എന്നാ ഉണ്ട് മോളെ വിശേഷം " എന്ന ചോദ്യത്തിൽ ഒളിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പാവം .... എല്ലാ കൂട്ടത്തിലും ഇതേ പോലെ ഒരാളുണ്ടാകും ....

പിന്നെ കണ്ടത് ഭാരതി നെ ... മംഗലാപുരത്തിന്റെ സ്വന്തം പുത്രി ... മലയാളം സീരിയലുകൾ കണ്ടു നമ്മളെക്കാൾ നന്നായി മലയാളം പറയുന്ന കഥാപാത്രം ....
ഇദ്ദേഹത്തെ പറ്റി പറയാണെങ്കിൽ .... homely ... caring പിന്നെ ഇച്ചിരി ദേഷ്യപ്പെടും .... സോഫി ചേച്ചിയോട് പെരുമാറുന്ന പോലെ കുരുത്തക്കേട്‌ പറയാൻ പറ്റില്ല ...ഇച്ചിരി respect ഒക്കെ തോന്നും ഇദ്ദേഹത്തോട് ..... എപ്പോ കണ്ടാലും ഒരു വീട്ടമ്മയെ പോലെ എപ്പോ വന്നു ... fridge ഇൽ അതുണ്ട് ഇതുണ്ട് കഴിച്ചോളൂ ന്നൊക്കെ പറയും .... ഒരു perfect host .... dosa ഇഷ്ടാണെന്ന് എന്നോ പറഞ്ഞത് ഓർത്തു എനിക്കു വേണ്ടി ദോശ ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി തന്നു .... നാട്ടിൽ നിന്ന് മാറി നില്ക്കുന്ന എന്നെ പോലെയുള്ളവർക്ക് ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്ത് വേണം ....

പിന്നത്തെ കഥാപാത്രം Harpreet .... നല്ല ഒന്നാന്തരം പഞ്ചാബി .... പണ്ട് എൻറെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .. പഞ്ചാബി പെണ്‍കുട്ടികളോട് കളിക്കരുത് ന്നു ... എരുമപ്പാൽ കുടിക്കുന്ന കാരണം നല്ല ശക്തി ആണത്രേ ... ഇവളെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോ അതാ ഓർമ വന്നെ ... ഇവിടെ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഈ ബോധം ഉള്ളതാകും എൻറെ ആരോഗ്യത്തിനു നല്ലത് ..... പക്ഷെ ഈ കക്ഷി ഒരു പാവം ആണ് ... കുറെ മലയാളീസ് ൻറെ ഇടയിൽ പെട്ട് എന്ത് ചെയ്യണം ന്നു അറിയാതെ നില്ക്കുന്നു .... പോരാത്തതിനു നല്ല സസ്സ്യാഹാരിയും .... എപ്പോ പെട്ടു ന്നു ചോദിച്ചാൽ പോരെ .... കുറച്ചു വാക്കിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ കുറച്ചു attittude ഉം ... കുറച്ചു മുന്കൊപവും ... കുറെ caring ഉം .. കുറേ സഹായിക്കാനുള്ള മനോഭാവവും ഉള്ള ഒരു പക്കാ പഞ്ചാബി .... ബല്ലേ ബല്ലേ ....

ഇനിയത്തെ കഥാപാത്രം നിഷ .... വൈകിയാണ് പരിചയപ്പെടുന്നതെങ്കിലും കുറെ കേട്ടിരുന്നു .... iphone കണ്ടുപിടിച്ചതെ ഇവൾക്കു വേണ്ടിയാണ് ... അതില്ലെങ്കിൽ ഇവളില്ല ..... തണുപ്പ് അലർജി ആണ് ... കാലത്ത് തൊട്ടു വൈകുന്നേരം വരെ രാമ രാമ ന്നു നാമം ജപിക്കും ... (രാമന്റെ പേര് അവളുടെ dictionary ഇൽ വേറെ ആണ് ട്ടോ ...)... അങ്ങനെ ഒരു ആലപ്പുഴക്കാരി ... അധികം അറിയില്ല .... പരിചയപ്പെട്ടു വരുന്നു .....

ഈ introduction ഒക്കെ നടക്കുമ്പോ ഒരു മുക്കിൽ മൊബൈൽ ഇൽ മെസ്സേജ് ഉം അയച്ചു അവൻ .. ഇടയ്ക്കു എന്നെ നോക്കും ... dont worry ഞാൻ ഇവിടെ ഇല്ലേ ന്നു ആണ് ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം .... എൻറെ nervouseness അവനു നല്ലോണം മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട് ....

അയ്യോ അവനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ......... ഇത് വിനു ..... എപ്പോഴും ചിരിച്ചു .... ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ... എല്ലാവിടെയും സന്തോഷം spread ചെയ്തു നടക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു ഹീറോ .... പഞ്ചാര ആണ് .. ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ ... പക്ഷെ അടുത്തറിയുമ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല ... ഒരു കള്ളകൃഷ്ണൻ ....

ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാട്ടോ ....

ഇവനെ ഞാൻ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുന്നത് എൻറെ birthday ക്ക് ആണ് ... London ഇൽ എത്തി എൻറെ birthday ക്ക് friends പറഞ്ഞു gifts ഉം കൊണ്ട് വന്നതാണ് കക്ഷി .... London ഇൽ വന്ന അന്ന് തൊട്ടേ phone ഇൽ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കാണുന്നത് ആദ്യമായിട്ട് .... കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയോന്നു പോലും ഉറപ്പില്ല ... പക്ഷെ കണ്ടു സെക്കണ്ടു കൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ ആ ടെൻഷൻ ഒക്കെ മറന്നു .... അതാണ്‌ അവൻ ... എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് അടുക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രം .... അവനെക്കുറിച്ചു പറയാൻ ഇത് പോരാ .... ഒരുപാട് പറഞ്ഞു ബോറടിപ്പിക്കുന്നുമില്ല .... വഴിയെ പറയാം എല്ലാം ....

അങ്ങനെ ദൂരദേശത്തു എനിക്കും ഒരു ഫാമിലി നെ കിട്ടി .... എല്ലാ weekend ലും ഓടി വരാൻ  ഒരു വീട് .... ഇന്നാള് സോഫി ചേച്ചി പറഞ്ഞ പോലെ .. 3 മാസത്തെ വർക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു പോകാതെ ഇവരുടെ കൂടെ തന്നെ നഴ്സിംഗ് ഹോം ഇൽ കൂടിയാല്ലോ ....

ആഗ്രഹിക്കാൻ  പൈസ കൊടുക്കേണ്ടല്ലോ ല്ലേ......

സ്വന്തം
അഞ്ജലി

Goodbye India.. Welcome London.. :)

പതിവ് പോലെ തന്നെ  ഒരു പണിയുമില്ലാതെ Work From Home ന്നും പറഞ്ഞു ... പകുതി മയക്കത്തിൽ youtube movies ഉം കണ്ടു കിടക്കുമ്പോഴാണ് മുതലാളിയുടെ chat .. "Hi  Anjali ".... ഈശ്വരാ എന്തു കുരിശും കൊണ്ടാണാവോ ഈ വരവ് എന്ന് കരുതി reply അയച്ചു .... "Hi ...."...  എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് പുള്ളി ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചു .... India  ഇൽ നിന്റെ സേവനം ഞങ്ങൾക്ക് 8 ൻറെ പണി തന്നോണ്ടിരിക്കയാണ് ... അത് കൊണ്ട് നിന്നെ നാട് കടത്തുന്നതൊണ്ട് നിനക്ക് വിരോധം ഉണ്ടോ ന്നു .... എന്നെ പോലെ ഉള്ളവര്ക്ക് എന്ത് ഇന്ത്യ എന്ത് ബാംഗ്ലൂർ .... ഞാനും അപ്പൊ തന്നെ ഓ ആയിക്കൊളു ന്നു പറഞ്ഞു .... ആ സംഭാഷണം അവിടെ വെച്ച് തീര്ന്നു .... IT Industry ഇൽ ഇതേ പോലത്തെ സംഭാഷണങ്ങൾ സ്ഥിരമായതോണ്ട് ഞാൻ വല്ല്യ mind ..ചെയ്തില്ല....

വീണ്ടും എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്ത mail പിറ്റേ ദിവസം .... എന്നെ getout അടിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിച്ചെന്നും അതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങാനും പറഞ്ഞു ഒരു mail .... അതും ഞാൻ mind ചെയ്തില്ല ...  ഇങ്ങനെ ഏതാണ്ട് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു .... എല്ലാം ശരിയാവണേൽ എല്ലാവരെയും അറിയിക്കാം ന്നു കരുതി ആരോടും പറഞ്ഞതും ഇല്ല .... വിസ കിട്ടിയപ്പോ ആണ് എനിക്കിത്തിരി ബോധം വരുന്നേ ... എന്റെ കൃഷ്ണാ ഞാൻ ശരിക്കും പോകണോ ....
ഇച്ചിരി പേടി വന്നു തുടങ്ങി ... അറിയാത്ത രാജ്യം ... ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാം എനികിലും ഇവരുടെ മുന്നില് പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ മാത്രം അറിയോ .... ആ നാട്ടില ആണെങ്കിലോ ആരും പരിചയക്കാർ ഇല്ല... ആകെ മൊത്തം ഒരു വൈക്ലഭ്യം .....

അങ്ങനെ bangalore മഹാനഗരത്തിൽ നിന്നും കുറ്റീം  പറിച്ചു 23rd October ന്റെ വെളുപ്പിന് ആദ്യ വണ്ടീം പിടിച്ചു ഇങ്ങു പോന്നു .... London ഇലേക്ക്.....
ഇന്ത്യ ക്ക് വിട ... കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു കാണാം 

ഇനി കുറച്ചു നാളുകൾ എന്റെ തട്ടകം ഇതാണ് .... എവിടെ തിരിഞ്ഞാലും പുതുമ മാത്രം കാണുന്ന .... നമ്മൾ നമ്മളെ പോലും മറന്നു ആസ്വദിക്കുന്ന എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത .... ഒരു പക്ഷെ ഇവിടെ തിരിച്ചറിയാൻ ആരും ഇല്ലാന്നുള്ള ആത്മവിശ്വാസം ആകാം ....

എന്തായാലും ഞാൻ ഈ നഗരത്തിനെ സ്നേഹിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു ....
തിരിച്ചു എന്നെയും നഗരം സ്നെഹിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ....

 ബാക്കി London വിശേഷങ്ങൾ പുറകെ....കാത്തിരിക്കുക  ....

സ്നേഹപൂർവ്വം
ഞാൻ 

Lonavala .....സ്വപ്നങ്ങളുടെ പറുദീസ

Lonavala .....സ്വപ്നങ്ങളുടെ പറുദീസ.... അങ്ങനെയേ എനിക്ക് വിളിക്കാൻ കഴിയൂ ...2 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും അതേ വഴികളിലൂടെ .....

love at first sight ആയിരുന്നു ഈ സ്ഥലം .... മഞ്ഞു മൂടി പുതച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരി .... എന്ന് കടന്നു പോകുമ്പോഴും ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കുന്ന കുറുമ്പി ...

ഒരിക്കൽ കൊണ്ടുവരണം ന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു ... ഞാനും അവനും മാത്രം ... എന്നും ഇതിലൂടെ വരുമ്പോ അവളോട്‌ പറയും ... അവനേം കൊണ്ടുവരാം ട്ടോ ഒരിക്കൽ ന്നു  ... പക്ഷെ  ഇപ്പോ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ....

എല്ലാവരും നിർബന്ധിക്കുമ്പൊ എന്ത് പറഞ്ഞു ഒഴിവാകും .... എൻറെ പ്രിയതമന്റെ കൂടെയേ വരുന്നുള്ളൂ ന്നോ ... അല്ലെങ്കിലേ കുറച്ചു കിറുക്ക് ഉണ്ടെന്നാണ് എല്ലാവരുടെയും ധാരണ .... ഇനി അത് അടിവരയിട്ടു ഉറപ്പിക്കാൻ ഇത് മതി ....

പിന്നെയും ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ യാത്ര മുടങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു ...
ആ സുന്ദരിക്കും എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് കാണണ്ടാന്നു തോന്നി ....


അന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും മനസ്സില് പറഞ്ഞു  .. അവന്റെ കൂടെ വരുന്ന എന്നെ  കാത്തിരിക്കുകയാണ് Lonavala  എന്ന സുന്ദരി ..... അപ്പൊ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ എങ്ങനെയാ ശരിയാകാ.....

മടക്കയാത്രയിൽ അവളോട്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞു ...ആ മൂടുപടം മാറ്റി ആ മുഖം കാണാൻ ഞാൻ ഒരിക്കൽ വരും... എന്റെ പ്രിയതമന്റെ കൂടെ .... കാണണം ട്ടോ അന്ന് ....

ഒരു തണുത്ത കാറ്റു എന്നെ തഴുകി കടന്നു പോയി ... അവളുടെ സമ്മതമായി ...

ഇതും ഒരു കിറുക്ക് ... അല്ലാതെന്താ ...

സ്വന്തം
ഞാൻ 

വീണ്ടുമൊരു യാത്ര ...

യാത്രകളെ എന്നാണ് സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയേന്നു ഓർമ്മ ഇല്ല ....
ഒരു പക്ഷെ ജീവിതം തന്നെ യാത്രയാണെന്ന് കരുതിയ അല്ലെങ്കിൽ യാത്രകളിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത്‌ വഴിയാകാം ... ചെറുപ്പം തൊട്ടേ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ വളർന്ന ഏതൊരാൾക്കും ഉണ്ടാകാവുന്ന ആകാംക്ഷ കൊണ്ടാകാം .... എന്തായാലും യാത്ര എനിക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു ...

ചെവിയിൽ പാട്ടും വെച്ച് ... ഓരോ പാട്ടിനും അനുസരിച്ച് .... ആ പാട്ടിലെ നായിക ആയി ദിവാസ്വപ്നം കണ്ടു .... ഓരോ യാത്രയും ...
പാട്ടുപെട്ടിയും പുസ്തകങ്ങളും കൂട്ടുകാരായി യാത്ര ചെയ്യാനാണ് എന്നും ഇഷ്ടം ... എൻറെ സ്വപ്നലോകത്ത് ആരും ശല്യപ്പെടുത്താൻ ഉണ്ടാകരുതെന്ന് കരുതിയിട്ടാകാം....
അങ്ങനെ കുറെ നാളുകള്ക്ക് ശേഷം വീണ്ടും ഒരു യാത്ര ...

എന്നോ മറന്ന ..അല്ല മറന്നുവെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന ... എന്നെ തേടിയുള്ള യാത്ര ...

ഈ ബ്ലോഗ്‌ എഴുതിയതു അങ്ങനെ ഒരു യാത്രയിൽ ആണ് ....
വീണ്ടും ഒരു തിരിച്ചു വരവിനായി ഒരു യാത്ര ...
കളഞ്ഞു പോയത് എന്തൊക്കെയോ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള യാത്ര ...

നിങ്ങൾ വരുന്നോ എന്റെ കൂടെ....

നിന്നെ ഞാൻ മറന്നിരിക്കുന്നു ....

നിന്നെ ഞാൻ മറന്നിരിക്കുന്നു
എൻറെ ചിന്തകളിൽ പോലും ഞാൻ നിന്നെ ഓർക്കാറില്ല ...
എന്തിനു .. എൻറെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും നിനക്ക് പ്രവേശനം ഇല്ല...
നിന്നെ ഞാൻ മറന്നു...

എന്നാലും ഉറക്കം ആശ്ലേഷിക്കാത്ത എല്ലാ രാത്രികളിലും  ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി തുറക്കുന്ന നേരത്തിനുള്ളിൽ നിൻറെ മുഖം എൻറെ മനസ്സിൽ തെളിയും .. നിൻറെ ആ ചിരിയും .... വളരെ പ്രയാസത്തോടെ ഞാൻ അത് മനസ്സിൽ നിന്നും മാറ്റും ...
ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥതയോടെ...

കണ്ണിൽ നിന്നും ഒഴുകുന്ന കണ്ണീരിനെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കും ....എന്നിട്ട് ഞാൻ തന്നെ പറയും .. ഞാൻ നിന്നെ മറന്നൂല്ലോ .. പിന്നെ എന്ത് ധൈര്യത്തിലാ നീ വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നത്‌ ...

നിന്നെ ഞാൻ മറന്നിരിക്കുന്നു ....



സ്വന്തം
ഞാൻ

മഴയുടെ കൊച്ചു പരിഭവങ്ങൾ

മഴ.... മഴയ്ക്കെന്നും പ്രണയത്തിന്റെ  ഭാഷയാണ്‌ . ഒന്നും  പറയാതെ തന്നെ എല്ലാം പറയുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷ .

മഴ എന്നും അവൾക്കു അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ ആയിരുന്നു. ..
അന്നും മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു ..  ചില്ല് കൂടാരത്തിലെ ജാലകത്തിലൂടെ മഴ അവളോടെന്തോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. അവൾ അത് കേട്ടില്ലാന്നു നടിച്ചുകൊണ്ട് computer ഇൽ എന്തൊക്കെയോ type ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു ..

എപ്പോഴോ അവൾ പോലും അറിയാതെ അവൾ ഏതാനും വർഷങ്ങൾ പുറകിലോട്ടു പോയി ....

അവൾ അപ്പൊ മഴ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു ... കൂടെ അവനും.. .
കഥകളുടെ ലോകത്തെ രാജകുമാരൻ ആയിരുന്നു അവൻ.  കഥ പറയാൻ അവനെന്നും ഇഷ്ടായിരുന്നു .. ആകാശത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള എന്തിനെക്കുറിച്ചും അവനു ഒരു കഥ പറയാനുണ്ടാകും ...  അത് കേൾക്കാൻ അവളും ..

അന്ന് അവൻറെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു ..." നീ എന്താ മഴയെ കുറിച്ച് എഴുതാത്തെ .?"..

അവൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു ... അവൾക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ആ ചിരി ... എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു .." മഴ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് ആദ്യം ഓർമ്മ വരിക എന്താ?"..
അവൾ ഒരു മിനിറ്റ് പോലും ആലോചിക്കാതെ പരഞ്ഞു.."നീ..!!"...

അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു ..." ഞാൻ മാത്രമാണോ?.. ഇപ്പൊ ദാ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട് .. ഇപ്പൊ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഇല്ലേ .. ഇപ്പോഴും നീ എന്നെ ആണോ ഓർക്കുന്നേ ?.."

അവൾ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞു ... "മഴ പ്രണയമാണ് ... എനിക്ക് പ്രണയം നീയും  .."

അവൻ അവളുടെ മുഖം മെല്ലെ ഉയർത്തി ... എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു .. "മഴയ്ക്ക് നിൻറെ മണമാണ് ... എത്ര കേട്ടാലും മതി വരാത്ത മണം ... ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ ആ മണം ഉണ്ടല്ലോ... പിന്നേം ഞാൻ എന്തിനാ മഴയെ കുറിച്ച് എഴുതണേ .."

അവൾ അപ്പോഴും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല ... " ഞാൻ വേറെ എവിടെക്കെങ്കിലും പോകും .. അപ്പൊ മഴയെ കുറിച്ച് എഴുതൂല്ലോ .. "


desk ലെ phone അവളെ ഉണർത്തി ... പുറത്തു അപ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... അവളുടെ മനസ്സിലും മഴ ആയിരുന്നു .. നഷ്ട പ്രണയത്തിന്റെ മഴ .. അവളുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞൊഴുകി ...

computer screen ഇൽ ഇത്രേം നേരം അവൾ type ചെയ്തത് അവന്റെ പേര് ആയിരുന്നു .. ഇന്ന് ലോകം മുഴുവൻ ആരാധിക്കുന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ പേര്
..

desk ഇലെ phone പിന്നെയും ring ചെയ്തു .. കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ആ phone എടുത്തു ... reception ഇൽ നിന്നാണ് .." madam , there is a courier for u .. can you please come and collect ?".  ഇപ്പോ വരാം ന്നു പറഞ്ഞു അവൾ phone വെച്ചു ...

താഴെ പോയി നോക്കുമ്പോൾ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ്‌ ആണ് ... ആരാ അയച്ചേന്നു എഴുതിയിട്ടില്ല ...  തിരികെ desk ഇൽ വന്നു .. gift തുറന്നു ... ഒരു book ആണ് ...

title "മഴയുടെ കൊച്ചു പരിഭവങ്ങൾ ".. author .... അവന്റെ പേര് ...
ഒരു second നേരത്തേക്ക്‌ ലോകം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായ പോലെ തോന്നി

അവന്റെ ബുക്ക്‌ ... അതും മഴയെ കുറിച്ച് ...

അവൾ പതുക്കെ ആ book തുറന്നു ... ആദ്യത്തെ page ഇൽ തന്നെ ... അവൻ എഴുതിയിരിക്കുന്നു..  "മഴയെ പ്രണയിച്ച ആ കുസൃതി കണ്ണുകൾക്ക് ...
ഇന്നും മഴയ്ക്ക് നിന്റെ മണമാണ് .. ഓരോ മഴത്തുള്ളിയും നിന്നെ പോലെ പരിഭവങ്ങൾ പറയുന്നു .. നിന്നെ പോലെ എന്നെ തലോടുന്നു ... എന്നിട്ടും നീയെന്ന മഴക്കായി ഞാൻ ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു ... "


പിന്നെ page മറയ്ക്കാൻ അവൾക്കു ധൈര്യം വന്നില്ല ...

അപ്പോഴേക്കും colleagues വന്നു  ആ book എടുത്തു .. എല്ലാവരും അവന്റെ വല്ല്യ ആരാധകർ ആണ്..  എന്നിട്ട് വല്ല്യ excitement ഓടു കൂടി പറഞ്ഞു .. അവന്റെ latest book ആണ് ... അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ കഥ ആണ് എന്നൊക്കെ.. .  അവൾക്കു എവിടുന്നാ ഈ release ചെയ്യാത്ത book കിട്ടിയെന്നു ആരൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... അവൾ ഒന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല ... അവൾ വേറെ ഏതോ ലോകത്ത് ആയിരുന്നു .. അവളുടെയും മഴയുടെയും അവന്റെയും ലോകത്ത് ...

അവൾ പുറത്തേക്കു നോക്കി .. മഴ പെയ്തു തീർന്ന ആകാശം അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ...